Afgelopen week zou ik eigenlijk alweer op hollandse bodem hebben gestaan ware het niet dat de bus van Durban naar Johannesburg stuk ging en ervoor zorgde dat ik de vlucht miste. De volgende vlucht naar amsterdam waar een plaats vrij is is pas 10 september. Dit wil zeggen dat ik in plaats van woensdag 22 augustus, woensdag 11 september aankom op schiphol. Een aardig lange verlening dus!!!!
In de tussentijd probeer ik hier zoveel mogelijk nog zinvol bezig te zijn, te helpen waar ik kan en te genieten van dit mooi, rijk en arm land.
Mijn verhaal over de gebeurtenissen en ervaringen van de laatste maand zal ik zeker thuis persoonlijk nog uitgebreid vertellen, mochten mensen daarin geinteresseerd zijn.
Helaas zitten de weken er al bijna op. Het is nog steeds ongelooflijk hoe de dagen hier voorbij zijn gevlogen. Ik moet bekennen dat ik al buikpijn krijg bij het idee om terug naar nederland te moeten vliegen. Niet vanwege het vliegen maar vanwege het afscheid nemen van dit mooie land en de prachtige mensen die ik hier heb ontmoet. Er is hier zoveel goed en boeiend werk te doen ..........
Nadat mijn weken er bij het Dream Centre opzaten zou ik eigenlijk gaan reizen. De behoefte aan het zien van dit mooie land was volledig weg. Ik wilde meer zien van de projecten, meer horen over het leven van de lokale bevolking en meer voelen en ervaren van het afrikaanse dagelijks leven.
Zodoende ben ik alweer anderhalve week geleden met een warm welkom binnengehaald in een prive project in de omgeving van durban. Een zeer speciale vrouw en diens echtgenoot hebben jaren geleden een house of safty opgericht. Zij zijn een opvang voor kinderen die in nood verkeren, zijn misbruikt en (tijdelijk)niet terug kunnen naar huis of kinderen die zijn achtergelaten door hun ouders/familie of ouders verloren hebben aan Aids.
Het is ongelooflijk, er stroomt nog steeds geld binnen. Heerlijk dat jullie allemaal mee in actie komen....Nogmaals dank.
De laatste week in het dream centre is voorbij gevlogen. Na de laatste gesprekken is er wel degelijk actie ondernomen door het centrum. Afgelopen donderdag is de ruimte naast de fysio ruimte inderdaad leeggemaakt en zijn in de gang de eerste cleaners gestart. We hebben de fysiohterapie spullen tijdelijk verhuisd naar de 4de verdieping, waar we de komende tijd de behandelingen zullen verrichten. Ik heb het doorbreken van de muren niet meer mee kunnen maken aangezien mijn vier weken erop zitten en het breken wederom enkele dagen is uitgesteld. Ik heb er alle vertrouwen in dat er uiteindelijk een mooie afdeling fysiotherapie zal gaan komen.
Opbrengst op dit moment: 4200 Rand
Allereerst wil ik jullie heel hartelijk danken voor jullie bijdragen. Op dit moment heb ik al ruim 4200 Rand bijelkaar en is nog meer toegezegd. Geweldig, het is hartverwarmend om te voelen dat jullie achter mij en de mensen hier staan!
Graag had ik jullie eerder bericht gegeven over de stand van zaken met betrekking tot het project. Hier en daar waar er vorige week enkele strubbelingen en onduidelijkheden en zodoende had het even tijd nodig.
Aangezien ik eind 2de week nog geen sleutels had ontvangen en nog geen ruimtes tot mijn beschikking had gekregen, had ik een gesprek aangevraagd met het hoofd. In de tussentijd was ook de fysioruimte nog niet gepoetst en heeft Busi, de fysioassistent, zelf de poetsspullen ter hand genomen.
Maandag 15 juli
De dagen gaan nog steeds erg snel. Ik doe mijn best om bij te blijven met schrijven aangezien ik anders al snel vergeet wat er allemaal is gebeurt.
Lieve mensen
Zoals vele van jullie in een mail die is rondgestuurd hebben kunnen lezen wil ik graag naast mijn dienstverlening hier ook iets blijvends achter laten. In overleg met enkele mensen hier heb ik een lijstje gemaakt van de middelen die zeer gewenst zijn om in ieder geval het werk van de fysiotherapie hier aangenamer en/ praktischer te maken.
Hiervoor heb ik jullie hulp nodig... Ik probeer geld in te zamelen om de volgende middelen voor mijn vertrek nog te kunnen aanschaffen:
1. Incontinentie materiaal > 120 Rand per pak
De mensen hier gebuiken alleen celstof matjes om in de stoelen en/of in de bedden te leggen. Aangezien velen hier incontinent zijn of diarree hebben agv aids en geen broeken, laat staan ondergoed, dragen is het voor de fysiotherapie erg moeilijk om met deze mensen hygienisch te oefenen. Het zou daarom fijn zijn als in ieder geval de fysiotherapie inco luiers zou hebben om tijdens de therapie te gebuiken.
dinsdag 10 juli
De tweede week alweer en de tweede werkdag is al weer voorbij. De tijd lijkt hier vele malen sneller te gaan. Zeker op de werkdagen...Een werkdag hier begint om 8.30 am (voor mij in ieder geval) en eindigt om 4.30 pm, tenminste dat zou zo moeten zijn. Om 5 pm gaan hier de winkels sluiten (supermarkt om 5.30 pm) dus mochten we nog een boodschap willen doen dan is het rennen...Ik geloof dat ik de komende dagen en weken maar eens wat eerder zal gaan starten, we krijgen de patienten gewoon weg niet allemaal gezien. Dan moet ik wel een manier zien te vinden eerst om de knop van het werk s'avonds uit te zetten om in slaap te kunnen komen. De laatste dagen is dat nog niet hard gelukt.
Woensdagavond 4 uli
Deze week is er in Durban een beachfestival. Dus hadden de andere meiden besloten deze avond naar Durban af te reizen. Voor degene die dat niet wisten, the dream centre is in Pinetown, een 20 a 30 minuten rijden van Durban. Met 5en zouden we een taxi nemen en in een restaurantje aan het strand een hapje eten. De taxi was besteld en zou er zijn over 10 minuten. Na een half uur wachten was er nog geen auto voorgereden en dus even een telefoontje gepleegd. Ze waren onderweg! Tot mijn grote verbazing heb ik in alle rust, zonder ook maar een moment ongeduldig te worden, gewoon kletsend met de anderen buiten staan wachten tot ongeveer 45 minuten later een taxi voor onze neus stond. Dit was de anderen toch nog niet overkomen, dus het was geen afrikaans uitgelopen kwartierje, gewoon een misverstand?!
Zondag 1 juli.
Na een zeer korte nacht (om 2 uur kropen we ons bed in en om 4 uur ging de wekker) bij mijn broer in Utrecht en een snelle douche in de auto op weg naar schiphol. De weken waren hectisch geweest en vol actie en vooral emotie. Ik had de reis naar afrika nauwelijks voorbereid.
Naam: Lizzy Vosters
Was vrijwilliger bij The Dream Centre van 02 jul 2007 tot 28 jul 2007
Wil je meer weten over Be More, kijk dan even op hun website www.be-more.nl. Je vindt daar het laatste nieuws, meer informatie over mijn project en je kan er donateur worden!
"Een stevige brug bouwen tussen mensen van verschillende achtergronden, culturen en continenten; hen te inspireren deze brug te bewandelen en een blijvende band te creëren tussen beide kanten.
